Co ile rozstawić legary pod taras?

Legary pod taras rozstawia się zwykle co 30–50 cm, mierząc od osi jednego legara do osi kolejnego. W przypadku desek kompozytowych WPC najczęściej stosuje się 30–40 cm, a przy deskach drewnianych 40–50 cm. Ostateczna wartość zależy od materiału, grubości i konstrukcji deski oraz zaleceń jej producenta. Przekroczenie 40 cm przy standardowym kompozycie często prowadzi do ugięć, skrzypienia i problemów gwarancyjnych.

Tabela rozstawu legarów pod taras

Poniższe wartości mają charakter orientacyjny. Instrukcja konkretnego systemu tarasowego ma pierwszeństwo, zwłaszcza przy deskach kompozytowych z profilem komorowym.

Deski kompozytowe komorowe są mniej odporne na punktowe obciążenia niż profile pełne, dlatego wymagają gęstszego rusztu. Przy tarasie intensywnie użytkowanym, obciążonym ciężkimi donicami lub przeznaczonym dla wielu osób, rozstaw warto zmniejszyć względem górnej granicy tabeli.

[-picture_1]

Dlaczego rozstaw legarów ma znaczenie?

Legary tworzą podparcie dla desek i przekazują obciążenia na podłoże. Gdy są rozmieszczone zbyt rzadko, deska pracuje na zbyt dużej odległości. Skutkiem może być sprężynowanie podczas chodzenia, falowanie powierzchni albo trwałe ugięcie.

W przypadku drewna trzeba uwzględnić jego naturalną pracę pod wpływem wilgoci i temperatury. Grubsza deska jest sztywniejsza, dlatego może być oparta na nieco większym rozstawie. Nie oznacza to jednak, że sama grubość wystarczy do wyznaczenia odstępu. Znaczenie mają także szerokość deski, jej gatunek, sposób mocowania i warunki użytkowania.

Kompozyt wymaga bardziej rygorystycznego podejścia. Dla standardowych desek WPC bezpiecznym punktem odniesienia jest 30–35 cm, a 40 cm należy traktować jako górną granicę typowego systemu, chyba że producent wyraźnie dopuszcza większy odstęp. Przy tarasach publicznych lub intensywnie eksploatowanych konstrukcję zwykle zagęszcza się do około 25–30 cm.

Rozstaw osiowy oznacza odległość mierzoną od środka jednego legara do środka następnego. Nie należy mierzyć wolnej przestrzeni między krawędziami elementów. Legary układa się prostopadle do kierunku desek, aby każda deska miała podparcie w wielu punktach.

Jak zaplanować układ legarów?

Przed montażem rozrysuj osie legarów na całej powierzchni tarasu. Pozwala to sprawdzić, czy skrajne deski i miejsca ich łączenia otrzymają odpowiednie podparcie.

1. Ustal kierunek układania desek i poprowadź legary prostopadle do nich.
2. Wybierz rozstaw z tabeli, a następnie porównaj go z instrukcją producenta desek.
3. Rozmieść pierwszą i ostatnią oś tak, aby krawędzie tarasu nie wystawały poza podparcie.
4. W miejscach łączenia desek zastosuj dodatkowe, równoległe legary, jeśli wymaga tego system.

Większy rozstaw zmniejsza ilość materiału, ale zwiększa ryzyko ugięć. Przy niepewnym podłożu, dużych obciążeniach lub nietypowym kształcie tarasu lepiej zagęścić ruszt niż próbować oszczędzać na podporach.

Najczęstsze błędy i ich skutki

Błędy w rozplanowaniu podkonstrukcji zwykle ujawniają się dopiero podczas użytkowania tarasu. Najczęściej prowadzą do następujących problemów:

• Zbyt duży rozstaw legarów – deski uginają się, falują lub pękają przy punktowym obciążeniu.
• Brak pomiaru osiowego – legary ustawione „na oko” tworzą nierówne podparcie i utrudniają prawidłowe mocowanie.
• Pomijanie zaleceń producenta – zastosowanie zbyt rzadkiego rusztu może oznaczać utratę gwarancji na deski.
• Nierówne podłoże – powoduje punktowe przeciążenia, chybotanie i skrzypienie konstrukcji.
• Brak dodatkowego podparcia na łączeniach – końce desek mogą pracować niezależnie i uszkadzać klipsy albo wkręty.

O czym pamiętać przy montażu?

Legary nie powinny leżeć bezpośrednio na stale wilgotnym podłożu. Między drewnem a betonem lub inną podstawą stosuje się podkładki gumowe, elementy izolacyjne albo wsporniki regulowane. Ograniczają one podciąganie wilgoci i pomagają wypoziomować konstrukcję.

Podłoże powinno mieć spadek około 0,5%, czyli 5 mm na każdy metr, w kierunku odpływu wody. Trzeba też pozostawić szczeliny przy ścianach i innych stałych elementach, zgodnie z instrukcją danego systemu. Zapewnienie wentylacji pod deskami ogranicza gromadzenie wilgoci i przyspieszone niszczenie materiałów.

Wsporniki regulowane ułatwiają wypoziomowanie legarów na płycie betonowej, tarasie wentylowanym lub podłożu ze spadkiem. Ich rozstaw wzdłuż legara trzeba jednak dobrać osobno od rozstawu samych legarów. Ten pierwszy dotyczy podparcia legara, drugi – odległości między osiami legarów pod deskami.

Najprostsza zasada jest taka: kompozyt układaj zwykle co 30–40 cm, a drewno co 40–50 cm, zawsze sprawdzając instrukcję producenta. Przy ciężkim lub intensywnie użytkowanym tarasie wybierz mniejszy rozstaw i zadbaj o dodatkowe podparcie krawędzi oraz połączeń desek.